Każdemu trzeźwo myślącemu (albo i
nietrzeźwo – ważne, że myślącemu) człowiekowi mieszkającemu
w naszem pięknem kraju nad Wisłą – zdarzają się czasem momenty
zadumy. Zadumy nad poziomem polskiej polityki. Rzecz jasna chodzi mi
o politykę rozumianą jako „coś” co współtworzą: Posłowie,
radni, członkowie partii, eksperci, ministrowie, prezydenci miast i
tak dalej i tak dalej. A jest nad czym dumać. Poziom merytoryki w
polskiej polityce – dna nie osiągnął jeszcze – ale blisko
tegoż jest (a jak już osiągnie owo dno, to tylko po to żeby
rozpocząć podróż do wnętrza ziemi, nie po to aby się od niego
odbić). Non stop dowiadujemy się z mediów o jakichś „genialnyH”
pomysłach polityków – które gdyby zaimplementować w jakiejś
alternatywnej rzeczywistości – pewnie by się sprawdziły. A to
ktoś próbuje ACTE nam wprowadzić, a to zmniejsza się zasiłek
pogrzebowy (niech się ludzie ubezpieczają na życie a nie obciążają
budżet państwa nawet po własnej śmierci), a to podatek VAT na
książki se wprowadzimy (bo wiadomo, kultura czytania w Polsce jest
na tak wysokim poziomie, że nawet drogie będziem kupować). Co do
tego ostatniego pomysłu – bardzo interesujące były tłumaczenia
ministerstwa „musimy się dostosować do regulacji UE” Wielka
Brytania i Irlandia jak mniemam 0 stawkę VAT na książki mają
ponieważ są krajami biednymi...
Ecce polityka prowincjonalna
No dobrze „wszyscy
wiemy” - jak wygląda polityka w naszym kraju, to co napisałem to
wszak nic nowego. Owszem ale to jeno wstęp do części właściwej –
jaką jest próba zdiagnozowania przyczyn tego stanu. Styczności z
politykami (różne miasta, różne partie, różna „skala” )
miałem wystarczająco wiele – ale w największą zadumę wpędzały
mnie historie powiązane z polityką w mojem rodzinnem mieście (mała
mieścina 48 tysięcy mieszkańców). Wydawać by się mogło, że
polityka w takich zapadłych dziurach będzie raczej spokojna –
ludzi w partiach niewiele (bo i mieszkańców mało) rzeczy do
zrobienia (dla takiego polityka) również niewiele – to i mało
powodów do kłótni. Nic bardziej mylnego. Polityk (działacz
partyjny,etc) zawsze znajdzie sobie powód do kłótni. Ostatnimi
czasy obecny Prezydent Miasta i Były prezydent miasta, wymieniają
między sobą uprzejmości za pomocą mediów – zaczęło się od
tego, że obecny prezio nazwał byłego hemoroidem , który przykleja
się (w zamyśle do niego) i przeszkadza mu w pracy. Fakt, że podle
zdefiniowanej przez siebie sytuacji obecny prezydent pełnił by rolę
odbytu (chyba, że mowa o innych hemoroidach) pewnie mu umknął.
Powodem tejże wymiany uprzejmości była krytyka obecnego prezia
dokonana przez exprezia.
Partie (obecne w
radzie miasta) między sobą nie mają siły walczyć – bowiem żrą
się wewnątrz własnych struktur. PO – 3 oddzielne frakcje, z
których każda będzie chciała wystawić swojego kandydata na
prezydenta i każda będzie walczyć o miejsca na listach do Rady
Miasta. PiS od 2 lat ma problemy wewnętrzne i członkowie tej partii
wywalają się wzajemnie na zbity pysk. I na tym przerwę wyliczankę.
Im bliżej wyborów (dowolnych) tym więcej podsrywania i żarcia
się między sobą.
Po com to napisał?
Ano żeby nakreślić obrazek pewien. Wyobraź sobie czytelniku, że
chcesz przystąpić do jakiejś partii, bo masz głowę pełną
pomysłów. Składasz deklaracje partyjną i chcesz zacząć działać.
O ile nie masz „pleców” zaczniesz działać od zbierania
podpisów i roznoszenia ulotek (czasem rozklejania plakatów). Potem
- będziesz musiał zdecydować się na którąś z frakcji wewnątrz
partyjnych (żadna partia nie jest monolitem – w każdej partii są
frakcje) – bo samemu nic nie zdziałasz. Następnie będziesz
musiał żmudnie piąć się w górę w tejże frakcji. I jeśli
będziesz miał szczęście i Twoja Frakcja będzie mogła o czymś
decydować – to po kilku latach być może będziesz mógł swoje
pomysły wprowadzać w życie. Jeśli obstawiłeś złego konia –
wylecisz na zbity pysk wraz ze swoją frakcją. Nadal Ci się chce
bawić w politykę? To czytaj dalej.
Młodzi obiecujący politycy partii
dowolnych
Jakiś czas temu
(jeszcze przed ostatnimi wyborami parlamentarnymi) znajomy nagrał
był mi spotkanie z regionalnymi działaczami partyjnymi (mniejsza o
partie). Młody Obiecujący Polityk (w dalszej części MOP). Uważnie
słuchał tego co mam do powiedzenia (chodziło o strategie działania
w ramach samorządu i tego co trzeba zrobić, żeby ludzie chcieli
głosować na tę partię w kolejnych wyborach do RM). Po czym
powiedział „no to są dobre pomysły ale wiesz, teraz to ja
zostałem szefem sztabu wyborczego pana X” Zastrzygliśmy uchem
(każdy swoim) ze znajomym i zaczęliśmy indagować MOPa naszego. Po
chwili rozmowy okazało się, ze MOP co prawda został szefem sztabu,
ale nigdy nie pomagał przy prowadzeniu kampanii, nie wie co ma
robić, kompletnie nie zna się na Public Relations,etc. Ale to
nieważne – szefem sztabu został (wycinając uprzednio ludzi ze
sporym doświadczeniem) – bo mógł. Pan X wybory przerżnął.
Bardzo niedawno znajomy nagrał kolejne spotkanie. Tym razem już
poważna rozmowa była MOP wraz z kandydatem na prezydenta miasta
(który okazał się ku mojemu zdziwieniu bardzo sensownym
człowiekiem) byli zainteresowani tym co miałem im do powiedzenia.
MOP siedział z poważną miną, kiwał głową ale był jakiś taki
wycofany. Znajomy mi po całej rozmowie powiedział czemu tak było.
MOP patrzył i MOP oceniał ryzyko. Rozmowa z kandydatem była owocna
i dotyczyła konkretów, konkretów których MOP nie rozumiał. MOP
głupi nie jest – MOP wie, że jeśli kandydatowi się za bardzo
spodoba to co ma kto inny do powiedzenia – MOP może nie zostać
szefem sztabu. MOP woli przegrać wybory i być szefem sztabu –
zamiast pozwolić zostać szefem Sztabu komuś kto wie więcej i nie
daj boże mógłby te wybory wygrać. Ponieważ zadupie moje rodzinne
jest bardzo małe – dowiedziałem się byłem, że MOP już zaczął
kopać pod kandydatem na prezydenta, tak na wszelki wypadek zapewne
:)
I jak? Nadal
zainteresowany karierą polityczną czytelniku? Że co? Że
generalizuje? Że nie każda partia taka sama? Może i nie każda
taka sama – ale ludzie owszem – tacy sami. Skoro na zadupiu MOPy
mają takie ciśnienie i parcie na władzę- to zastanów się
czytelniku – co się dzieje w sytuacji, w której w grę wchodzi
prawdziwa władza i duże pieniądze. MOPy nagle przekształcają się
w intelektualistów pełnych ideałów i pomysłów?
Rzeczpospolita MOPowska
Jaki to co
napisałem ma związek z polityką w skali ogólnokrajowej? Ano MOP
jak ma odpowiednio dużo szczęścia, zaparcia, kolegów – czasem
może zrobić karierę. MOPowi się nie odmieni – MOP nadal będzie
się otaczał, hm Tymi, Którzy Wiedzą Mniej Od Niego. Tak na
wszelki wypadek. Dobieranie sobie współpracowników w myśl zasady
BMW (Bierni, Mierni, Wierni) jest powszechnie stosowaną praktyką.
Polityk Idealny – wie, że nie zna się na wszystkim i dlatego z
chęcią będzie korzystał z porad jakiegoś zespołu eksperckiego.
MOP – chyba nawet nie wie, że się nie zna – w końcu został
Radnym/Posłem/Prezydentem miasta. MOP nagrodzi swoich wiernych
poddanych. Nasz obecny prezydent (Tzn mojego zadupia) jest bardzo
wdzięcznym MOPem. Jednego z zaufanych kolegów umieścił w 3
(słownie TRZECH) różnych radach nadzorczych (dodatkowo kolega
jest szefem kancelarii Urzędu Miasta).
Dla średnio
rozgarniętego człowieka z pomysłami – kariera polityczna to
chodzenie po polu minowym. Człowiek taki zastanawia się nad tym
jakby tu co poprawić, jak pomysłami swojemi coś usprawnić.
Człowiek taki nie chce tracić czasu na wewnątrzpartyjne walki
frakcji. MOP za to ma dużo czasu na takie walki (wyzywanie od hemoroidów to dla MOPa chleb powszedni) i dodatkowo ma
przeważnie zero pomysłów na poprawę czegokolwiek prócz własnej
i niektórych kolegów sytuacji.
Każdemu kto
zarzuca mi przesadyzm, rysowanie rzeczywistości w czarnych barwach –
proponuje doświadczenie - niech zapisze się do dowolnej partii
(warunek jeden – ma wejść do partii „z ulicy”) i spróbuje
„coś zdziałać” :)
MOP a sprawa
polska
Do napisania
powyższego elaboratu skłoniły mnie własne przemyślenia. Ot
myślałem sobie, że sytuacja w polityce w naszem kraju zmieni się
jeśli młodzi ludzie dojdą do władzy. Stare pokolenie da sobie
spokój z „naprawą kraju” - na ich miejsce wejdą młodzi z
pomysłami, chętni, niegłupi. Jednakże moje doświadczenia w
kontaktach z MOPami sprawiły, że nieco inne teraz mam zdanie w tym
temacie. Do władzy dojdą MOPy – bo nikt inny nie będzie chciał
szargać sobie nerwów i brać udziału w przedsięwzięciu, które
naraża ich na kontakty z MOPami.
Jedyną szansą na
realną zmianę – byłoby powstanie nowej partii. Tylko, że
zupełnie nowej – bez starych „wyg”, bez pogrobowców z innych
partii, bez MOPów. Mam nawet pomysł na to jak powinna się taka
partia nazywać: Partia Zwykłych Ludzi Z Pomysłami. Bo też i taki
zwykły człowiek więcej nierzadko wie od MOPa :)
